Znaki zakazu cz. III

Oto trzecia, ostatnia część przeglądu znaków zakazu, które zapewniają bezpieczeństwo na drogach, zabraniając uczestnikom ruchu wykonywania manewrów, które mogłyby spowodować zagrożenie. Nie bez powodu każdy kandydat na kierowcę musi wykazać się znajomością znaków, między innymi zakazu.

Zastosowanie znaków zakazu

Żeby umieścić znak zakazu na drodze, najpierw trzeba przeanalizować skutki, które określone manewry mogłyby mieć dla uczestników ruchu. Niektóre ze znaków mają również swoje odpowiedniki w postaci znaków uchylających, dzięki którym kierowcy wiedzą, że ograniczenie korzystania z drogi zostaje zniesione.

Ograniczenie prędkości

Wśród znaków zakazu, znajdują się również znaki zakazujące przekraczania określonej prędkości. Są umieszczone wyłącznie, kiedy warunki, oznakowanie ostrzegawcze i inne urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, takie jak progi najazdowe, mogą okazać się niewystarczające, żeby kierowcy zachowywali bezpieczną prędkość.

B-33. Ograniczenie prędkości - na znaku podaje się najwyższą dozwoloną prędkość z dokładnością do 10 km/h. Powinien być poprzedzony znakiem informującym o przyczynie ograniczenia prędkości (niebezpieczny zakręt, śliska jezdnia, roboty drogowe itp.). Znaku B-33 nie umieszcza się, jeśli kierowca ma możliwość trafnej oceny warunków na drodze. W obszarze zabudowanym prędkość nie może być niższa niż 30 km/h (chyba że zastosowano progi zwalniające). Sprawa wygląda inaczej w terenie niezabudowanym, gdzie prędkość nie może być niższa niż 50 km/h (niższa prędkość może być narzucona na krótkich odcinkach drogi, gdzie wymuszają to warunki na drodze np. czasowe zmiany organizacji ruchu). Pod znakiem może znajdować się tabliczka informująca, jakie pojazdy obowiązuje ograniczenie.

B-34. Koniec ograniczenia prędkości - znak umieszcza się na końcu odcinka drogi o ograniczonej dozwolonej prędkości, jeśli ograniczenie nie zostało wcześniej uchylone przez skrzyżowanie.

Postój

B-35. Zakaz postoju - znak pojawia się w miejscach, gdzie konieczne jest ograniczenie możliwości postoju, ale dozwolone jest krótkotrwałe zatrzymanie się. Na znaku można też umieszczać dodatkowe informacje np. długość dozwolonego zatrzymania się czy godziny, w których obowiązuje zakaz, jeśli nie jest całodobowy. Jeżeli na znaku nie ma informacji na temat długości dozwolonego unieruchomienia pojazdu, nie można zatrzymywać się na dłużej niż 1 minutę. Pod znakiem mogą też pojawić się tabliczki, informujące np. o dniach tygodnia, w których obowiązuje zakaz.

B-36. Zakaz zatrzymywania się - znak stosuje się w miejscach, gdzie nawet chwilowe unieruchomienie pojazdu może spowodować zagrożenie lub zmniejszenie płynności ruchu. Znak B-36 jest uciążliwy dla kierowców, dlatego umieszcza się go wyłącznie, jeśli jest niezbędny. Zazwyczaj jego obowiązywanie jest też ograniczone czasowo. Znak dotyczy tej strony jezdni, po której został umieszczony.

B-37. Zakaz postoju w dni nieparzyste - zakaz obowiązuje w nieparzyste dni miesiąca (nie obowiązuje między 21 a północą). Ma na celu udostępnienie jednej strony jezdni co drugi dzień, żeby nie pojawiały się problemy z zaopatrzeniem sklepów, odśnieżaniem itp. Znak ustawia się po stronie ulicy, po której znajdują się budynki o numerach nieparzystych. Dozwolony jest postój trwający do 1 minuty.

B-38. Zakaz postoju w dni parzyste - zasady i cel stawiania znaku są analogiczne, jak w przypadku B-37, ale zakaz obowiązuje w parzyste dni miesiąca. Znak powinno się umieszczać po stronie, po której znajdują się budynki z numerami parzystymi.

B-39. Strefa ograniczonego postoju - znak umieszcza się w strefach, w których postój jest zakazany na wszystkich drogach oprócz wyznaczonych do tego miejsc. Znak B-39 ma wymiary dużego znaku informacyjnego, ponieważ określone są na nim również zasady obowiązywania znaku (dni, godziny, rodzaj pojazdów itp.). Jeśli na znaku nie został określony czas postoju, postój nie powinien trwać dłużej niż 1 minutę.

B-40. Koniec strefy ograniczonego postoju - znak umieszcza się na wszystkich wyjazdach ze strefy oznaczonej znakiem B-39. Ma kształt kwadratu o wielkości dużego znaku informacyjnego.

Pozostałe znaki zakazu

B-41. Zakaz ruchu pieszych - znak umieszcza się, kiedy obecność pieszych mogłaby spowodować zagrożenie dla płynności ruchu lub samych pieszych np. w miejscach, gdzie nie ma chodnika czy istnieje intensywny ruch samochodów ciężarowych. Znak może być uzupełniony tabliczką, która wskazuje, gdzie piesi mogą się bezpiecznie poruszać. Zakaz dotyczy tej strony drogi, po której się znajduje, dlatego konieczne może okazać się jego umieszczenie po obu stronach.

B-42. Koniec zakazów - znak umieszcza się na końcu odcinka drogi objętego więcej niż jednym zakazem (B-23, B-25, B-26, B-29 i B-33). Dotyczy to sytuacji, kiedy zakazy nie zostają zniesione przez obecność skrzyżowania. Jeżeli obowiązuje kilka zakazów, a uchylony ma być tylko jeden z nich, zastosowanie znajduje znak z szarym symbolem odwoływanego zakazu.

B-43. Strefa ograniczonej prędkości - znak stosuje się w miejscach, gdzie konieczne jest ograniczenie prędkości ze względu na intensywny ruch pojazdów i/lub pieszych czy dużą liczbę skrzyżowań (w miastach często w pobliżu centrów handlowych). Znak umieszcza się na wszystkich wjazdach do strefy ograniczonej prędkości, znak powinien też informować o maksymalnej dozwolonej prędkości (30, 40 lub 50 km/h). Stosuje się również urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego wymuszające obniżenie prędkości np. progi najazdowe. W strefie nie umieszcza się znaków określających pierwszeństwo na skrzyżowaniach. Jeżeli dozwolona prędkość jest mniejsza niż 30 km/h, przed progami zwalniającymi nie muszą znajdować się znaki ostrzegawcze.

B-44. Koniec strefy ograniczonej prędkości - znak umieszcza się na wszystkich wyjazdach ze strefy ograniczonej prędkości.

Znaki oraz takie urządzenia, jak punktowy element odblaskowy, często są niedoceniane przez kierowców. Warto jednak pamiętać, że zakazy nie wynikają ze złej woli administratora drogi, ale wręcz przeciwnie – chęci zwiększenia płynności ruchu.